Ahşap Dolap, Okan Emanet

Şarkıyı dinlemek için

İlk aşkın parıltısı; yarısı serap,

İlk sözlerdeki sızı; yarası bitap,
Hüsranın çınlaması; yankısı gazap.
Sana, senden daha yakın ilkler: mihrap.

Yaş alarak yaşadıklarımız birer elbise,
Koridorları yaşlarla yıkadığınız lise,
Övüncünüz olacak, yağmurun hediyesi leke...
Garip bir tebessüm, kalabalıktan kalınca teke!

Her serüvenin sonunda dolan dolap,
Anıların sıcacık; tek renk: ahşap.
Açınca kapısını, gördüğün sıra sıra hesap...
Sanki seçsen birini, belirecektir cevap.

Sevmeseniz de şiir sevenler etrafınızda olsun;
Korksanız da giydiğiniz aşktan kurşun,
Yaksa da hasret, mazi elbisenle avun...
Nasıl olsa geçen her dakika bir soygun.

Kalbiniz kırık ise,
Gözyaşlarınız çise;
Bendeki ta derinden yaralı...
Sizin olsun; iş görür, yamalı!

Cenazenin Sessizliği - 3

Haykırışlar acı haber alınınca başlar yürekte,
Bir cenazenin resmidir ulaşılmazlığı tasvir eden,
Elleri semaya açtığında ise yağacak olan sensizliğin kasırgası,
Omuzlarda taşınan sensizliğin havasızlığında kalan bir beden,
Susuzlukta çürümeye başlayan bir çiçekte,
Bir cenazenin sessiz çığlığı damlar yeryüzüne

Bir yangın yeridir cenaze töreni,
Çok olur hem gideni hem de geleni,
Herkes bilse de bu felaketin nedenini,
Dudaklar kitlenmiştir; haykıramazlar seni,
Yazamaz olur kalem, mürekkep tutmaz kâğıt,
Bir cenazenin sessizliği olur ancak bu ağıt,
Sesler gizlenir örtülen yüzlerin arkasına,
Yetmeyecektir bugün, kalacaktır elbet yarına;
Taşıyacakları kavram, bilinmeyen bir cümle: Ağla! Gölgelerin sabrına...



Şiir-Eşime ithaf edilmiştir..
Yazan
Okan Emanet

Cenazenin Sessizliği -2

Mercan kayalarının acı ile dolu yaşam mücadelesidir kirletilmiş dünyaya karşı
Kalbinin yollarına ulaşamazlığım,
Can çekişen bedenin göğüs kafesindeki dansıdır sensizliğim,
Kalemimin ise raksıdır sadece gerçek hislerimin üzerinde
Mezardaki cesedin donmuş nefes alışıdır sensizliğim...
Bir cenazenin sağır eden sessizliğidir yine ellerini tutamayışım,
Gözlerinin denizinde kaybolmak isteyişimdir toprağın hasret kokan damlaları
Hayalimdi yanında yer almak, bir nehrin kıyıya ulaşmak isteyişi gibi,
Geriye kalan şimdi sensizliğin yarattığı cenazenin ıssız sessizliğidir...

Melekler kanatsız konar toprağın örttüğü bu ruha,
Yaşamak istediği bir rüya olsa da mabeddir bir cenazenin sessizliği,
Aşık bir insanın suçlanılmasıdır verilebilecek en büyük ceza,
Küçük bir kapta alevin çırpınışıdır,
Bir cenazede gözlerden akan yaşlar
Kumların arasında ağıt yakan taşlar
Ve sessizliğin haykırışları başlar.

Seven bir bedendir sevdiğinin arkasından sigara yakacak olan,
İçine çektiği zehirdir yalnızlık; dışarı verdiği kocaman bir yalan,
Çaresiz gölgelerin takip ettiği sadece simsiyah bir duman,
Acıyı gözlerde yaşarlar, ama ümit ettikleri ise sade bir zaman,
Üç nokta koyarlar öğrenemedikleri bu hüzün kokan hikâyeye...



Şiir-Eşime ithaf edilmiştir..

Yazan
Okan Emanet