Hamleler, Okan Emanet

 

Şarkıyı dinlemek için

Yaşamın hamleleri arasında ederken cenk,

Hiçbir kare düşmez ki birbirine denk.

Üşürken güneşli günleri anar olduk.

Yanarken ılık meltemi sanar olduk.

 

Her satır sonunda döner senden bir sayfa,

Hayıflanan hep tek bir taraftaki tayfa,

Dillerde hep o hazin söz:

Maalesef kaderimizdir coğrafya…

 

‘Pardon!’ diyeceksiniz, suçladığınız vicdanınız çıkınca temize,

Tahliye edemediğiniz dünler akarken kahverengi denize…

 

Hani alırsın kalemi eline;

Açarsın günlüğünde bir sayfa…

Gül kokan bir tarih atarsın beline.

Zaman farklı akmaya başlar.

Burnunda ise yaprak solduran acı…

Unbreakable bond, Okan Emanet

 

Click to listen

From seed to stem is rising Gorkem,

Glowing like a gem, ill-hearted only condemn.

 

A man holding sun at hand, Utkan

A spirit to scan the secrets to succeed.

 

Having an adventurous journey to sunset,

Not even a mention on regret, Ahmet.

 

Never learning the meaning to surrender,

The throne of the determined, İs-ken-der

 

Across the life-span, on feet, A-li Yee-eet

All is neat, throughout the street,

Our victory complete.

 

Being supportive, just like a star,

So confident by far, caring Chin-ar

 

From time to time, we feel anxious

But we encourage each other to fly

Reliable, honest, standing tall,

Together we rise, we never fall.

Bende çok iyi, Okan Emanet

 

şarkıyı dinlemek için

Ne diyor? Bak! Kalem erbabı…

Seni seviyorsa herkes eğer,

Yanlış yolda yitirmişsin adabı…

Nefret edilmek de ışıkmış meğer…

 

Yediden yetmişe neslin sevdiği,

Sanki tek renk elbise giydiği,

Biçare siyah maske benliği,

Yenileri bırak getir eskiyi,

Söylemeye devam et, ‘Bende çok iyi.’

 

Kesik ruhlarda kalmış mahsur.

Bulutların arkası kadar cesur.

Bende bulamazsın zerre kusur.

Herkesin yegâne aradığı huzur.

Çünkü her şey bende çok iyi!

 

Öyle ya; sen bir numara

Kıpırdama seni çekiyor kamera…

Yarım kaldı, Okan Emanet

 

şarkıyı dinlemek için

Balon uçuruldu herkes inandı.

Cadı kazanı uğrak limandı.

 

Yalanlar üstünde omuz,

İftiralar gölgesinde dostuz,

Nefret olmuş tek kılavuz.

Laf çöplüğü dipsiz havuz.

 

Her gece uyumadan önce,

Dualarım topraksız gönce…

İnancı bataklığa gömünce,

Sözler sırat köprüsünde ipince…

 

Fotoğraftaki gülüşüm yarım kaldı.

Tespihteki düşüm yarım kaldı.

Altından gümüşüm yarım kaldı.

Körlerle dövüşüm yarım kaldı.

Sazım sözüm bu yolda yarım kaldı.

 

Feda ettiğim gerçekler yarım kaldı.

Veda ettiğim öğretmen yarım kaldı.

Belki de, Okan Emanet

Şarkıyı dinlemek için

Her yürekte bir savaş; bilinmez galibi…

Derinlerde bir dünya; meçhul sahibi…

Evvel zaman içinde kalmış nasibi…

Belki de ruhumuzdur yorgun talibi…

Belki de hiç doğmadık sanıldığı gibi…

 

Günün çığlıkları; gecede yardım.

Ben hep esintili sessizliğe yârdım.

Sahipsiz türkü misali benim andım.

Issız yolculuklarda (ben) umudu andım.

 

Berrak sudur beklenen kahraman.

Belki de çalacaktır kapınızı, inan!

Hayallerimizin ocağında tüten duman,

Işığımızdır belki de gölge kıran.

Belki de gecedir sabah; hep susan.

"Dur!" meşalesi, Okan Emanet

Şarkıyı dinlemek için

Sonsuzlukta mermi; saçmalı yanardağlar…

Yaşandıkça kan ağlar buğulu çağlar.

Yalnızlık, sadece çorak toprak sağlar.

İnci saçması beklenen sapsarı bağlar…

Öğretirken eğitemediğimiz nice dimağlar…

 

“Dur!” meşalesi söndükten sonra

Niçin açsın bahtsız gonca?

 

Melek kisvesine bürünüp erimekte mum;

Işığında bahtını kurar tane tane kum,

Gölgesinde istikbal tahtına çıkar malum.

Bir çürük elma sebep hazin uçurum…

Bir gün boy verecek fidanlar ile avunurum.

 

Yücedir soyun; ırkın şahane…

Kim ne derse desin; safi bahane…

The Last Sermon, Okan Emanet

 

Click to listen to the song

On stage, pride-filled lies are met with thunderous applause,

With looks like artificial roses, without a cause,

Soon they will wither in the lines where peace is penned,

Forgive yourself with the mercy you to others tend.

 

From clouds of plenty, sorrow learned to fall,

A spinning wound that named itself in all…

I turned its face, yet truth refused to bend,

My heart and yours could never meet nor blend.

 

And once again, a deeper thought will fill your mind's domain;

When fate sees you surrounded by your sorrows and your pain,

You'll learn that life begins anew exactly where it ceased;

Like cold tears drifting from a movie frame, forever released.

 

Even if you do not love, keep poets by your side;

Though love’s bullet wounds you, wear it with your pride.

Though longing sets you ablaze, in old memories abide.

For every passing minute is a theft, we cannot hide.

 

Take my word for it

because it is the last sermon!!!

Şiir-sihir, Okan Emanet

 Şarkıyı dinlemek için

Yazarak yatıştırdım ruhumdaki fırtınayı,

Ayrılırken dünyadan, benden kalacak sayı:

Dokuz olsun; rüya merdiveninden kıl payı…

‘Uyusun da büyüsün’ yazgısından dolayı,

Ağzı var dili yok kader çıkmazı olayı,

Yazarak çalıştım kabullenişimdeki detayı.

 

Bir damla şiir

Ne güzel sihir…

 

Küçüktün, ‘büyükleri dinle’ dediler.

İşe başladın, ‘yaşlıları örnek al’ dediler.

Yaş kemale erdi ‘konuşma’ dediler.

Çünkü senin her zaman büyüklerin oldu.

 

Bir damla şiir

Ne güzel sihir…

 

‘Sen giderken ben geliyordum’, bir safta…

Beynin arka sokaklarında sözler, israfta…

‘Kusura bakma’ siması bir fotoğrafta…

‘Çok konuşuyorsun’ temsili derin itirafta.

 

Bir damla şiir

Ne güzel sihir…

Tam bilmeli, Okan Emanet (Kaybettiklerimiz için...)

Şarkıyı dinlemek için

Bir yamaçta, yeşerdiğin toprakta,

İyiler de var, zehirli kötüler de.

Hem yakında hem de uzakta,

Yaprağımızı solduracak sözler, dediler de…

 

Gör! Can suyun olacak eli…

Bu paha biçilmez değeri…

Tam bilmeli…

 

Çekip gidiyor hüznün keşkesinde,

Hep bizim sandığımız hazineler.

Acı çığlık feryat sesinde,

Yaralar dağlıyor narin sineler.

 

Dingin yağmurlardan doğan bu seli…

Gözyaşımızın eseri…

Tam bilmeli…

 

Tam bilmeli bir dili;

İster ana ister yabancı…

Gün ve gün yakan o sancı

Kaleminde bulacak mecali.

Nöbetteyim, Okan Emanet

 

Şarkıyı dinlemek için

Yaşlandım… Bir köşede durdum,

Gözlerim insanların üzerinde…

“Bir çehre doğsun”, derim de…

Toprağa düşmüş gül gibi masum…

 

Alınlarında garip yazgı;

Bir yudum sevgiye aç…

Gövdesi sararmış ağaç…

Donuk saat gölgesinde sarkaç…

Yüreğimde acı yüklü kaygı…

Alır götürür umudumu her seferinde.

 

Nöbetteyim…

Dizelerimin bileklerinde kelepçe;

Bir yanı hep çocuk kalmış öğretmen,

Ezber bozan emeller her daim egemen…

Kanadında evcil sözler barındıran serçe,

Konacağı zaman bakışlarındaki dilekçe:

               “Nöbetteyim… Bizi biz yapanlara hürmeten.”

Pişmanım, Okan Emanet

Şarkıyı dinlemek için

Bir kitap kapağında gördüm yüzümü,

Kırmızı küsmüş maviye; beyaz siyaha.

Kırık dudaklarında işittim biçare sözümü,

Yolculuğum, umut gecelerinden çıkmaz sabaha.

Günaydın dediğim için pişmanım…

 

Film afişinde ibretlik halim…

İki yana düşmüş yalın ellerim…

Bakışlarımda tarih olmuş emsalim…

‘Kalbime kuvvet!’ Uyan! Sağ salim…

‘Sen mi düzelteceksin?’ diyenleri

Puslu gecelere serdiğim için pişmanım…

 

Hiç eskimeyen sözler ile çiğnendi;

Siyah beyaz gözler ile ahengi.

Rafa kaldırıldı ruhumun rengi…

Hayallerimde özlemim ve nefesimin dengi…

‘Rahatına bak!’ diyen yüzlere…

İyi geceler dediğim için pişmanım…

Yerini aldım, Okan Emanet

Şarkıyı dinlemek için

Bazen dört, bazen beş şeritlerde,

Bilgimin ufukları amansız geçitlerde.

Yanlışları buldum her denemede;

Doğrular, onların akıl süzgecinde.

Merak denizinde yüzenlerin yerini aldım.

 

Düşünce, çok bilenlerin hazin maskesi;

Yüreğimizde geç görenlerin öfkesi.

Neye yarar birilerinin nafile keşkesi?

Yukarıdakilerin hangisiyle kovalandım?

Zamanında kızdıklarımın yerini aldım.

 

Büyürken küçüldüğümüz evrendi.

“Aşağıdakilerden hangisi?” dendi.

Bulamayınca kendini seçenekte,

Çare, şıkları ikiye indirmekte.

Arada kalanların yerini aldım.

Dar Zamanlarda, Okan Emanet

Şarkıyı dinlemek için

Gece gündüze yakmış iken abayı,

Yıllar haftalar ile yaşarken balayı,

Yürekler tek bir an bile affetmez hatayı.

Ruhumuz dakikalar içinde kucaklarken anayı,

Kalbimizin duvarında vicdan, yaşar bu davayı.

 

Nasılsın? Diye soruyorlar…

Sinirli değil… Biri anlar da…

Şiirliyim hep, dar zamanlarda…

 

Aceleye gelmez aşk; severiz ağır aksak,

Geniş zamanlar dileriz; budur bizdeki adak.

Kaderin çizdiği tabloda yarım kalmasak,

Renklerin arasında nefes için haykırsak,

Açıktır bazı kapılar; diğerleri hep yasak.

 

Gülümsemeyi terk ettik,

Bulutsuz anlarda

Çıkıp gelsin istedik,

Hep dar zamanlarda…