Yaşlandım… Bir köşede durdum,
Gözlerim insanların üzerinde…
“Bir çehre doğsun”, derim de…
Toprağa düşmüş gül gibi masum…
Alınlarında garip yazgı;
Bir yudum sevgiye aç…
Gövdesi sararmış ağaç…
Donuk saat gölgesinde sarkaç…
Yüreğimde acı yüklü kaygı…
Alır götürür umudumu her seferinde.
Nöbetteyim…
Dizelerimin bileklerinde kelepçe;
Bir yanı hep çocuk kalmış öğretmen,
Ezber bozan emeller her daim egemen…
Kanadında evcil sözler barındıran serçe,
Konacağı zaman bakışlarındaki dilekçe:
“Nöbetteyim… Bizi biz yapanlara hürmeten.”
