Balon uçuruldu herkes inandı.
Cadı kazanı uğrak limandı.
Yalanlar üstünde omuz,
İftiralar gölgesinde dostuz,
Nefret olmuş tek kılavuz.
Laf çöplüğü dipsiz havuz.
Her gece uyumadan önce,
Dualarım topraksız gönce…
İnancı bataklığa gömünce,
Sözler sırat köprüsünde ipince…
Fotoğraftaki gülüşüm yarım kaldı.
Tespihteki düşüm yarım kaldı.
Altından gümüşüm yarım kaldı.
Körlerle dövüşüm yarım kaldı.
Sazım sözüm bu yolda yarım kaldı.
Feda ettiğim gerçekler yarım kaldı.
Veda ettiğim öğretmen yarım kaldı.
Sonsuzlukta mermi; saçmalı yanardağlar…
Yaşandıkça kan ağlar buğulu çağlar.
Yalnızlık, sadece çorak toprak sağlar.
İnci saçması beklenen sapsarı bağlar…
Öğretirken eğitemediğimiz nice dimağlar…
“Dur!” meşalesi söndükten sonra
Niçin açsın bahtsız gonca?
Melek kisvesine bürünüp erimekte mum;
Işığında bahtını kurar tane tane kum,
Gölgesinde istikbal tahtına çıkar malum.
Bir çürük elma sebep hazin uçurum…
Bir gün boy verecek fidanlar ile avunurum.
Yücedir soyun; ırkın şahane…
Bir yamaçta, yeşerdiğin toprakta,
İyiler de var, zehirli kötüler de.
Hem yakında hem de uzakta,
Yaprağımızı solduracak sözler, dediler de…
Gör! Can suyun olacak eli…
Bu paha biçilmez değeri…
Tam bilmeli…
Çekip gidiyor hüznün keşkesinde,
Hep bizim sandığımız hazineler.
Acı çığlık feryat sesinde,
Yaralar dağlıyor narin sineler.
Dingin yağmurlardan doğan bu seli…
Gözyaşımızın eseri…
Tam bilmeli…
Tam bilmeli bir dili;
İster ana ister yabancı…
Gün ve gün yakan o sancı
Gece gündüze yakmış iken abayı,
Yıllar haftalar ile yaşarken balayı,
Yürekler tek bir an bile affetmez hatayı.
Ruhumuz dakikalar içinde kucaklarken anayı,
Kalbimizin duvarında vicdan, yaşar bu davayı.
Nasılsın? Diye soruyorlar…
Sinirli değil… Biri anlar da…
Şiirliyim hep, dar zamanlarda…
Aceleye gelmez aşk; severiz ağır aksak,
Geniş zamanlar dileriz; budur bizdeki adak.
Kaderin çizdiği tabloda yarım kalmasak,
Renklerin arasında nefes için haykırsak,
Açıktır bazı kapılar; diğerleri hep yasak.
Gülümsemeyi terk ettik,
Bulutsuz anlarda
Çıkıp gelsin istedik,
Hep dar zamanlarda…
Boydan boya incir ağacını kesin;
Tuzlu yaşlar bedeninde, çağlar kesin.
Olsun! yeter ki yalnızlığımız üşümesin.
Cennet bahçelerinde kol kola incir…
Birbirleri arasında garip bir yarışma: Kibir…
Görünürde birbirine kenetlenmiş bir tasvir.
İlhamları bu demdir; demir soluk bir zincir.
Toprak örtüsü sarı; hayra yorma!
Beni gizlediğin yaralara asla sarma!
Göğsümde eskilerden kalma arma…
Kendi kendini yiyip bitiren bu karma…
Beni dün sanıp yitip gidenlere sorma!
Sürüsüne bereket sözlerin; her daim üstün…
Dizeler arasında, kurşun yüklü türkün…
Yazamadığım mısralarımla beni örtün.
İlk kez tanışmış edâlarla beni üzdün!
Almışken yükünü zaman içinde,
Sevinmişken maviliklerin ininde,
Seni çağırıyor ufukta görünen gemi.
Kum saatine direnmek elde mi?
Yeryüzünde renkler ayrı bir aşama.
Denizin kalbi dokunur her yaşama.
Rüzgârın hediyesi çiçektir dalgaya,
Hazır ol! Sana gelenleri almaya...
Kıyıya vurduk her darbede;
Gönlümüzde garip arbede;
Anlaşılmadığımız hikâyede;
"Günü gelir" der, bizim kaide.
Fallara inanacak kadir aciz,
Ufuk çizgisi tarumar deniz.
Alıp başımı düştüm yollara...
Karşımda vadesi dolmuş bedenler,
Aşkın iksirini feda edenler,
Bir cevaba muhtaç nedenler,
Şaşıp kaldım gövdesiz insanlara.
Bir yandan gülerken o ilk aşka,
Grileşmiştir nefes; ondan başka.
Bedeli varsayımlarla ödenmiş inanç,
Uyku öncesi dimağında yanan utanç,
Siyahla başlarsın hep; hayat satranç.
Beklersin; dokunsun yarana bir el.
Umarsın; ömür kirişlerinde haber,
Doğsun istersin; güneş ve ay beraber.
Kâinat kocaman; hayat dar çember.
Ansızın gittiğin yerden yine gel!
İki nokta arasında zalim tartı;
Eskimiş ruhlar ve eksilmiş artı,
Açlığın çığlığında süzülen martı,
Sesini duyabilecek aşkın tek şartı:
“Yabana atma! Kalbindeki sızıları...”
Zan altında yürekler adımlarken aheste;
Düşünce sepetinde fikirler deste deste,
Benim nutkumda; hisli nağmeli beste.
Yolları kapatan sarmaşıklar gibi cesur;
Vara yoğa karışan doğa gibi özgür.
Öyle oyaladım ki sesimi; azâbım kabir,
Yayan yapıldak sevdam; kanı demir,
Su sesi eşliğinde dünyama batan emir:
“Aç hıçkırıklarını semaya!” diyor metcezir.
