Bazen dört, bazen beş şeritlerde,
Bilgimin ufukları amansız geçitlerde.
Yanlışları buldum her denemede;
Doğrular, onların akıl süzgecinde.
Merak denizinde yüzenlerin yerini aldım.
Düşünce, çok bilenlerin hazin maskesi;
Yüreğimizde geç görenlerin öfkesi.
Neye yarar birilerinin nafile keşkesi?
Yukarıdakilerin hangisiyle kovalandım?
Zamanında kızdıklarımın yerini aldım.
Büyürken küçüldüğümüz evrendi.
“Aşağıdakilerden hangisi?” dendi.
Bulamayınca kendini seçenekte,
Çare, şıkları ikiye indirmekte.
Gece gündüze yakmış iken abayı,
Yıllar haftalar ile yaşarken balayı,
Yürekler tek bir an bile affetmez hatayı.
Ruhumuz dakikalar içinde kucaklarken anayı,
Kalbimizin duvarında vicdan, yaşar bu davayı.
Nasılsın? Diye soruyorlar…
Sinirli değil… Biri anlar da…
Şiirliyim hep, dar zamanlarda…
Aceleye gelmez aşk; severiz ağır aksak,
Geniş zamanlar dileriz; budur bizdeki adak.
Kaderin çizdiği tabloda yarım kalmasak,
Renklerin arasında nefes için haykırsak,
Açıktır bazı kapılar; diğerleri hep yasak.
Gülümsemeyi terk ettik,
Bulutsuz anlarda
Çıkıp gelsin istedik,
Hep dar zamanlarda…
